Johan, Marieke, Ellen en Alexander kregen goede contacten met Tanja en Nancy en hun ouders. Toen Rachel ontdekte wie deze mensen waren, was ze open naar hen over haar eigen ervaringen in haar puberteit. Ze ontdekte in de loop van die week, dat ze zich niet langer schuldig voelde over het feit dat haar vader in de gevangenis zat. En door Johans verhaal over die golfbeweging van emotionele genezing over de hele wereld, vroeg ze zich hardop af hoe het met haar vader zou zijn, of hij ook iets daarvan merkte.
Johan legde zijn hand op een vriendschappelijke manier op haar schouder: “Nu op dit moment, nu je aan hem denkt, straalt jouw ziel kracht uit naar hem. Zo simpel werkt het. En daarmee help je hem weer een stapje verder.”
“Verlang je naar je vader?” vroeg Marieke.
Rachel schudde haar hoofd: “Nee, totaal niet, ik heb nooit een band met hem gehad. Maar ik vraag me nu wel af hoe dit allemaal uitwerkt, wat voor effect het op hem heeft en hoe het met hem zal zijn, of hij veranderd is, dat soort dingen. Wat dat betreft zou ik wel eens stiekem om een hoekje willen kijken. Maar contact, nee, voor mij hoeft dat niet. Misschien later…”
Op dat moment kwamen Tanja en Nancy binnen stormen met enthousiaste verhalen over het begin van het opvanghuis: “Je kunt al precies zien waar de vier huisjes komen en de grote woonkamer in het midden. Ze hebben de vloer er nu al in gelegd. Het ziet er zo leuk uit, net een klavertje vier!”
De vrolijke meiden namen de volwassenen mee naar de bouwplaats en iedereen was blij verrast over wat ze daar aantroffen.
.
Die vakantieweek lag al weer een poosje in het verleden. Nieuwe gasten hadden hun plaats ingenomen.
De aanbouw van het huis van Huib en Margreet werd opgeleverd, waarna hun bouwvakkers met het grote project achter op het landgoed verder gingen. Ze hadden er plezier in, en lieten dat ook regelmatig aan de vaste bewoners merken.
.
Tegen het eind van januari was de verbouwing van het huis van Sjaak en Lisa klaar. Ze waren zo blij met het resultaat en begonnen vol goede moed met behangen, een houten vloer leggen en met de inrichting van de bovenverdieping.
Met de verhuizing van het bed kregen ze spontaan hulp aangeboden van een paar bouwvakkers. Die kerels bleken niet alleen over kracht, maar ook over inzicht te beschikken. Het idee van Lisa om de matras wat op te krullen met behulp van spanbanden, wezen ze resoluut van de hand.
“Dat is niet goed voor het matras, Lisa, en het is ook niet nodig, echt, we krijgen dat joekel van een matras zo ook wel naar boven!”
En ze hadden gelijk, ze stelden zich als een groepje soldaten boven, naast en onder de matras op toen ze bij de trap kwamen en sjorden hem met gelijkmatige bewegingen stap voor stap naar boven. En zonder veel moeite legden ze hem precies in het frame van het bed, hun nieuwe bed, gemaakt door Huib.
Huib had het uitvoeren van deze opdracht voorrang had gegeven op zijn planning, zodat ze niet eerst het oude bed in hun slaapkamer hoefden te zetten en dat een paar weken later weer zouden moeten vervangen. Nu was alles in één keer klaar.
.
Huib vertelde tijdens de koffie, dat hij ook voor Johan en Marieke een bed mocht maken. Hij had al een aardig idee van hoe het er uit zou komen te zien en had dat met Johan en Marieke gedeeld. Hun reactie was zo mooi geweest! Het idee dat hij een indruk had gekregen dat hij bloemen en vlinders zou vormen op het voeteneind, had hen zo ontroerd.
Ze hadden hem nooit verteld, hoe groot de plaats in Marieke’s hart was voor bloemen en vlinders en hoe de vernieuwing van hun relatie gestart was met een bijzonder boeket van kleurrijke bloemen en een vlinder van linten daarop.
Ze gaven hem zonder een moment te twijfelen toestemming om zijn hart te volgen en zo’n mooi bed voor hen te maken.
Maak jouw eigen website met JouwWeb